2009

afgelopen zondag mocht er een hele mooie gebeurtenis plaatsvinden
een goede vriend van me,
totaal niet christelijk,
ging mee naar baan7.

en wat was het mooi,
wat was het goed.

ik vond het zelf heel apart
een andere kant van mezelf te laten zien
wetende dat
ik enorm in de wereld sta
maar niet van de wereld ben

ik vind het moeilijk
om als christen te leven
dingen te laten
vanuit geloof

ik denk dat mijn leven de laatste maanden
enorm is veranderd
ik sta midden in de wereld
en ik treed (nog) niet genoeg naar buiten

ik had net een moment dat ik me bijbel opensloeg
en mijn oog op een vers viel
Joh. 3:36 - Wie in in de Zoon van God gelooft, heeft eeuwig leven, wie de Zoon niet wil gehoorzamen zal dat leven niet kennen; integendeel: Gods toorn blijft op Hem rusten.
dit is zo'n waarheid
en waarom zijn wij, als vele christenen
zo ingetogen
waarom ben ik, als christen
in de wereld, niet van de wereld,
maar ook niet buiten de wereld.

dat die vriend van mij meeging
was voor mij best een openbaring
dat ik niet raar aangekeken word
dat ik gerespecteerd word

hoewel ik denk dat het voor hem misschien momenteel niet veel meerwaarde had
heeft hij er weldegelijk over nagedacht
wat zou het gaaf zijn
dat hij,
die altijd ver van God blijft,
ineens dichtbij kan komen.

ik kan in ieder geval niet zeggen
dat ik het niet geprobeerd heb
en ik weet dat je dit leest
dus ik daag je uit ;)