een koude wintermiddag deed me beseffen
dat onafhankelijk zijn, niet onafhankelijk is
en dat vertrouwen geen vertrouwen is
zonder afhankelijk te zijn.
veel gezwalm, veel verhaaltjes
maar concreet tot het punt kwam ik
vertrouwen in mensen, wereldse dingen
en een vertrouwen in de Hemelse Vader
zijn twee grote verschillen.
de één aan de ene kant
iets wat vaak verbroken word
communicatie dat verstoord word
en leugens, onenigheden en kwetsbaarheid
de ander aan de andere kant
altijd liefde, altijd hoop, niets is gek
en altijd iemand die naar je luisterd.
Hieruit is vast wel te halen
dat ik een rot gevoel heb.
maar dat door dat rotgevoel
ik wel weer mag beseffen
hoe enorm gelukkig ik mag zijn
dat ik iemand heb
die er altijd voor me is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
heej Suus,
Bedankt voor je reactie. Heel herkenbaar zeg!
Thanks het is zo'n waarheid, en vaak wordt dat vergeten door alle situaties en dingen om mij heen.
Fijn weekend!
Een reactie posten