schuldgevoel

wauw! mn laatste blog teruglezend
bedenk ik me dat ik echt zo stom ben....

laatste tijd gaat alles voor God,
God is op de achtergrond,
neem geen tijd meer met Hem,
val niet in slaap met Hem,
schietgebedjes gaan nog net.

Stom drukzijn.
wil je er niet toevallig,
iemand met mij ruilen?




Ik kan nu wel een mooi praatje houden over
hoe groot God is
dat Hij zoveel van ons houd
we Hem moeten volgen
maar ik steek er zelf momenteel niet eens tijd in...
dus dat zou oneerlijk zijn....

druk druk druk

druk druk druk... een zin die iedereen vaak van mij gewend is...
ik heb het dan ook enorm druk.. snap niet hoe het komt, ik probeer mn tijd altijd zo goed mogelijk in te delen, maar op de een of andere manier wil het toch maar niet lukken en loopt iedereen nog aan mijn hoofd te zeuren dat ik eens wat tijd voor vrienden moet tijdmaken (sorry guys!)

druk waarmee? studie (niet leuk), werk (erg leuk!), ander werk (momenteel niet meer zoveel), paardje (nog steeds erg lief, en wedstrijdplanning in het vooruitzicht), vereniging (yeah!!!! like it, love it, geen andere woorden voor!), vrienden (een aantal dan ;)), feestjes (dat heb je met al die vrienden, ghehe) en nog zoveel meer..

vanmiddag was ik dus ook weer druk in de weer, was bezig met een presentatie voor te bereiden over ouderbetrokkenheid bij het jonge kind en besloot even mn haar te doen, omdat ik bijna naar me werk moest. ik keek in de spiegel en begreep even niet waar ik mee bezig was.
ik ben iemand die heel concreet is, als het me niet zint, hoor je het.. wanneer ik iets denk, uit ik het.

ik snapte even niet hoe ik zo druk kan zijn met wereldse dingen, dat ik me iedere keer weer voorneem een halfuurtje eerder op te staan en het me niet lukt..
ik vind het zo gaaf als mensen in hun agenda schrijven wanneer ze tijd met God nemen..
ik wil dezelfde passie hebben, ik wil vol van Hem zijn, ik wil Hem ieder moment van de dag met me meenemen, ik wil Hem prijzen, aanbidden, liefhebben, aandacht geven..

Zat ik voor de spiegel, realiserend dat ik zoveel wil.. maar het niet doe.. realiserend dat de computer vaak voor God komt en ik liever in slaap val met een aflevering Friends, dan in gebed met Hem.

Realiseer me dat de tijd dat we hier op aarde zijn, heel kort is. Dat leven en dood dichtbij elkaar liggen. Dat angst en pijn overheersend zijn. Hoe in vredesnaam kan ik me dan druk maken of me haar wel goed zit, of niet.. Ik wil zo graag leven voor Zijn glorie, zoveel mensen van Zijn liefde laten horen, voelen.. In die 80 jaar dat we hier op aarde zijn, moeten we eigenlijk zoveel tijd steken in het verspreiden van Zijn woord, het aanbidden van de Eeuwige Vader en het leren van Zijn wil.

Het is een beetje een standaard-leuk-praatje-blog geworden. Maar dit heeft me vandaag echt bezig gehouden. Ik neem me opnieuw voor om iedere ochtend een half uurtje eerder op te staan.. hoop dat ik deze keer de volhardig wel mag doorstaan :)

voor zover,
x.

Prijs Adonai

Wie is als Hij?
de leeuw maar ook het lam
gezeten op de troon
bergen buigen neer
de zee verheft haar stem
voor de allerhoogste Heer

Prijs Adonai
wanneer de zon opkomt totdat zij onder gaat
Prijs Adonai
alle naties van de aard
alle heiligen aanbid Hem